WSZYSTKO jest możliwe – wywiad dla Businesswoman & life

MONIKA SZYMASZEK ZARZĄDZAŁA PROJEKTAMI NA KILKU KONTYNENTACH, WSPIERA KOBIETY W ODKRYWANIU ICH ZAWODOWEGO POTENCJAŁU I WIERZY, ŻE KAŻDY CEL – JEŚLI WYNIKA Z WEWNĘTRZNEJ POTRZEBY – MOŻNA OSIĄGNĄĆ Z LEKKOŚCIĄ.
LIDERKA Z MIĘDZYNARODOWYM DOŚWIADCZENIEM, OPOWIADA O SILE ROZMOWY Z SAMĄ SOBĄ, RÓŻNICACH KULTUROWYCH W BIZNESIE I MARATONIE, KTÓRY ZMIENIŁ JEJ SPOSÓB PODEJMOWANIA DECYZJI – NIE TYLKO NA TRASIE, ALE I W ŻYCIU ZAWODOWYM.

BWL: Czy kiedykolwiek pojawiła się w Pani życiu chwila zwątpienia w zasadę, że „wszystko jest możliwe”? Jak wtedy wyglądała Pani wewnętrzna rozmowa?

MS: Oczywiście – w zasadzie to każdy biznes składa się z codziennych wątpliwości. Siłą lidera jest te wątpliwości przezwyciężać i wierzyć w swoją wizję. A jeśli wizja wynika z wewnętrznego przekonania i pasji, to wtedy po prostu wiesz, że wszystko jest możliwe i nadajesz temu właściwy kierunek.
Czasem wymaga to innego podejścia albo zmiany perspektywy, ale i tak codziennie budzisz się z nową porcją energii, żeby realizować tę wizję i cieszyć się z kolejnych efektów.

BWL: Zarządzała Pani projektami na kilku kontynentach – które różnice kulturowe w podejściu do biznesu były dla Pani najbardziej zaskakujące lub inspirujące?

MS: Nawet w ramach rynków europejskich istnieje sporo różnic kulturowych, które mogą zaskoczyć, np. Polska czy Niemcy są krajami o dość bezpośrednim nastawieniu do biznesu i negocjacji, co w Wielkiej Brytanii czy Szwecji może być uznane za aroganckie, pomimo że mamy pozytywne intencje.
Natomiast największym wyzwaniem, a jednocześnie ogromną inspiracją była dla mnie współpraca z klientami azjatyckimi. Pomimo że mieszkałam rok w Australii i pracowałam na co dzień z Azjatami, to kilka niuansów we współpracy biznesowej mnie zaskoczyło, np. w Japonii z szacunku do partnera biznesowego, nie mówi się o problemach. I dopiero bardzo uważna obserwacja mowy ciała i umiejętne zadawanie odpowiednich pytań może nam zasugerować, że jest jakiś problem. To doświadczenie wymagało ode mnie sporo cierpliwości i umiejętności zbudowania zaufania i odpowiedniej relacji z klientami.

BWL: Pracuje Pani z kobietami nad rozwojem zawodowym – jakie schematy lub przekonania najczęściej blokują ich potencjał?

MS: Najczęściej widzę, że my, kobiety, mamy problem z ustaleniem tego, kim jesteśmy i czego tak na prawdę chcemy. Szukamy siebie na zewnątrz, robiąc kolejne kursy czy fakultety, udowadniając innym swoją wartość, zamiast się zatrzymać i przeprowadzić same ze sobą szczerą i głęboką rozmowę. Zamiast zauważyć, co już osiągnęłyśmy, gdzie jesteśmy i poznać siebie lepiej, żeby odkryć swoje rzeczywiste wartości. Wtedy dopiero możemy zrozumieć, jakie są nasze prawdziwe priorytety i skupić się na tym, co daje nam frajdę w pracy. I tu
zaczynamy rozwijać skrzydła!

BWL: Czy doświadczenie z maratonem w Walencji zmieniło coś trwałego w Pani sposobie podejmowania decyzji – nie tylko w sporcie, ale i w życiu zawodowym?

MS: Znowu powiem, że kluczowa jest znajomość siebie i swojego ciała – szczególnie w sporcie. W trakcie przygotowań do maratonu odkryłam, że żadne gotowe plany treningowe nie są dobre, dopóki ich sama nie dopasuję do swoich możliwości. I ta zasada odnosi się również do biznesu – każdą drogę musimy dopasować do siebie i do tego, co nas motywuje. Nie bójmy się zmieniać sposobu realizacji celu, jeśli wiemy, że obecny sposób nam nie pasuje.

BWL: Gdyby miała Pani wskazać jedną zasadę, która pomaga osiągać cele z lekkością, ale skutecznie – co by to było?

MS: Zasada jest prosta – powinnaś chcieć ten cel zrealizować – TY, nie kto inny. Cel powinien cię ekscytować, rozwijać i powinnaś czuć dumę na samą myśl o jego realizacji.
Ma być ambitny, inspirujący, ale realny. Miej też otwartą głowę na to, co może dziać się po drodze, bo nie wszystko jesteś w stanie przewidzieć. Warto być na to gotowym i mieć
alternatywne scenariusze dochodzenia do naszego celu.

Źródło: Businesswoman & life numer 78 ( czerwiec-lipiec-sierpień 2025 r.)